นับตั้งแต่ กฎกระทรวง กำหนดมาตรฐานในการบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักร ปั้นจั่น และหม้อน้ำ พ.ศ. ๒๕๖๔ มีผลใช้บังคับเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน 2564 สถานประกอบกิจการและโครงการก่อสร้างทั่วประเทศต้องปรับตัวอย่างมาก ทั้งเรื่องการฝึกอบรมบุคลากร "4 ผู้", ความถี่ในการทดสอบพิกัดการยก (Load Test), และการจัดทำเอกสาร ปจ.1/ปจ.2 บทความนี้สรุปประเด็นสำคัญในเชิงปฏิบัติ เพื่อให้เจ้าของเครนและเจ้าหน้าที่ความปลอดภัย (จป.) ปฏิบัติได้อย่างถูกต้อง 100%
1. การจำแนกประเภทปั้นจั่นตามกฎกระทรวง
กฎกระทรวงฉบับนี้จัดหมวดหมู่ปั้นจั่น (เครน) ออกเป็น 2 กลุ่มใหญ่ เพื่อกำหนดมาตรฐานการใช้งานและการตรวจสอบที่สอดคล้องกับสภาพงาน:
- ปั้นจั่นชนิดอยู่กับที่ (Stationary Crane): ปั้นจั่นที่ติดตั้งอยู่บนโครงสร้างหรือฐานรากถาวร เช่น ปั้นจั่นเหนือศีรษะ (Overhead Crane), ปั้นจั่นขาสูง (Gantry Crane), ปั้นจั่นหอสูง (Tower Crane), และปั้นจั่นแขนหมุน (Jib Crane) ตรวจสอบและรับรองด้วย แบบ ปจ.1
- ปั้นจั่นชนิดเคลื่อนที่ (Mobile Crane): ปั้นจั่นที่ประกอบอยู่บนยานพาหนะที่ขับเคลื่อนในตัวเองได้ เช่น รถปั้นจั่นล้อยาง (Truck Crane / Rough Terrain Crane), ปั้นจั่นตีนตะขาบ (Crawler Crane), และปั้นจั่นติดท้ายรถบรรทุก (Truck Mounted Crane) ตรวจสอบและรับรองด้วย แบบ ปจ.2
2. ข้อกำหนดบุคลากรงานยก "4 ผู้" (หมวด ๒ ส่วนที่ ๑)
กฎหมายกำหนดชัดเจนว่า ห้ามมิให้นายจ้างยินยอมให้ลูกจ้างปฏิบัติงานเกี่ยวกับปั้นจั่น เว้นแต่จะผ่านการฝึกอบรมตามหลักสูตรที่อธิบดีประกาศกำหนด โดยบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของปั้นจั่นต้องมีครบทั้ง 4 ตำแหน่ง (หรือควบตำแหน่งตามเงื่อนไขที่กฎหมายผ่อนปรน):
- ผู้บังคับปั้นจั่น (Crane Operator): ผู้ควบคุมการทำงานของเครื่องจักรปั้นจั่น ต้องมีความรู้ด้านสัญญาณมือ พิกัดยก (Load Chart) และการตรวจเช็กประจำวัน
- ผู้ให้สัญญาณแก่ผู้บังคับปั้นจั่น (Signaler): ผู้ทำหน้าที่สื่อสารบอกทิศทาง ระยะทาง และท่าทางการยกแก่ผู้บังคับปั้นจั่นด้วยสัญญาณมือหรือวิทยุสื่อสาร
- ผู้ยึดเกาะวัสดุ (Rigger / Slinger): ผู้ทำหน้าที่เลือก คล้อง ผูก และปลดสลิงหรืออุปกรณ์ช่วยยกกับชิ้นงานอย่างปลอดภัย
- ผู้ควบคุมการใช้ปั้นจั่น (Lifting Supervisor): ผู้มีหน้าที่วางแผน อำนวยการ ประเมินความเสี่ยง และควบคุมดูแลการทำงานยกให้เป็นไปตามแผนการยกอย่างปลอดภัย
ใบวุฒิบัตรและการต่ออายุ
ผู้ปฏิบัติงานทั้ง 4 หน้าที่ ต้องผ่านการอบรมจาก หน่วยงานฝึกอบรมที่ได้รับการขึ้นทะเบียนรับรองจากกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน และต้องมีหลักฐานใบวุฒิบัตรประจำตัวพร้อมให้พนักงานตรวจความปลอดภัยตรวจสอบได้ตลอดเวลา
3. รอบระยะเวลาการทดสอบพิกัดการยก (Load Test) และการตรวจสภาพ
กฎกระทรวง 2564 กำหนดให้นายจ้างต้องจัดให้มีการทดสอบส่วนประกอบและอุปกรณ์ของปั้นจั่นตามรอบระยะเวลา โดยวิศวกรผู้ได้รับใบอนุญาตประกอบวิชาชีพวิศวกรรมควบคุม (สาขาวิศวกรรมเครื่องกล):
| ขนาดพิกัดยกสูงสุดของปั้นจั่น | ความถี่ในการทดสอบและตรวจรับรอง | ผู้มีอำนาจตรวจสอบและลงนาม |
|---|---|---|
| ขนาดไม่เกิน 20 ตัน | อย่างน้อย ปีละ 1 ครั้ง (ทุก 12 เดือน) | วิศวกรเครื่องกล ระดับภาคีวิศวกรขึ้นไป (มีใบ กว. ที่ไม่หมดอายุ) หรือตามเงื่อนไขที่กฎหมายกำหนดสำหรับงานเฉพาะ |
| ขนาดมากกว่า 20 ตัน ถึง 50 ตัน | อย่างน้อย ทุก 6 เดือน | |
| ขนาดมากกว่า 50 ตันขึ้นไป | อย่างน้อย ทุก 3 เดือน |
กรณีพิเศษที่ต้องทดสอบใหม่ทันที: ปั้นจั่นที่สร้างเสร็จหรือติดตั้งใหม่, ปั้นจั่นที่หยุดใช้งานติดต่อกันเกินกว่า 6 เดือน, หรือปั้นจั่นที่ผ่านการซ่อมแซมใหญ่ที่มีผลต่อความแข็งแรงเชิงโครงสร้าง (เช่น ซ่อมบูม เปลี่ยนสลิงรอก เปลี่ยนเบรก) ต้องผ่านการทดสอบพิกัดการยกก่อนนำกลับมาใช้งานเสมอ
4. ข้อกำหนดด้านความปลอดภัยวิกฤตที่พบบ่อยในการตรวจไซต์งาน
1) อุปกรณ์ตัดระยะยกสูง (Anti Two-Blocking: A2B)
ปั้นจั่นต้องมีอุปกรณ์ป้องกันรอกชนปลายบูม หรือตัดการยกขึ้นอัตโนมัติเมื่อตะขอขึ้นใกล้ปลายบูม ห้ามทำการบายพาส ผูกเชือกมัด หรือปลดสวิตช์ตัดระยะออกเด็ดขาด
2) กระเดื่องนิรภัยที่ปากตะขอ (Safety Latch)
ตะขอยกของปั้นจั่นทุกตัวต้องมีกระเดื่องปิดปากตะขอที่สปริงดีดตัวสมบูรณ์ เพื่อป้องกันไม่ให้ห่วงสลิงหรือสะแกนหลุดออกจากคอตะขอขณะยกหรือเมื่อสายสลิงหย่อน
3) ข้อห้ามการโดยสารบนปั้นจั่น
ห้ามมิให้นายจ้างยินยอมให้ลูกจ้างโดยสารบนสิ่งของที่ยก หรือโหนตัวไปกับตะขอยกปั้นจั่นโดยเด็ดขาด เว้นแต่กรณีมีความจำเป็นในการทำงานบนที่สูงและต้องใช้ "กระเช้าสำหรับยกคน" (Personnel Platform) ที่ได้รับการออกแบบ คำนวณ และรับรองความปลอดภัยโดยวิศวกร พร้อมระบบนิรภัยสำรอง (Secondary Safety Device) ตามที่มาตรฐานระบุ
4) ระยะห่างปลอดภัยจากสายไฟฟ้าแรงสูง
กรณีปฏิบัติงานใกล้สายไฟฟ้าแรงสูง นายจ้างต้องควบคุมไม่ให้ส่วนใดส่วนหนึ่งของปั้นจั่นหรือสิ่งของที่ยก เข้าใกล้สายไฟฟ้าแรงสูงเกินกว่าระยะปลอดภัยขั้นต่ำ เช่น สายไฟไม่เกิน 50 กิโลโวลต์ ต้องรักษาระยะห่างไม่น้อยกว่า 3.00 เมตร หากเกิน 50 กิโลโวลต์ ต้องเพิ่มระยะห่างตามอัตราส่วนที่กฎหมายกำหนด
เช็กลิสต์ความพร้อมเอกสารและหน้างานรับการตรวจความปลอดภัย
Crane Safety Audit Checklist (กฎกระทรวง 2564)
- มี เอกสารแบบ ปจ.1 หรือ ปจ.2 ฉบับจริง ที่ยังไม่หมดอายุการรับรอง โดยมีลายมือชื่อและเลขที่ใบอนุญาต กว. ของวิศวกรเครื่องกลแนบพร้อมสำเนาใบ กว.
- มี สมุดบันทึกการตรวจเช็กประจำวัน (Daily Crane Inspection Log) ที่ผู้บังคับปั้นจั่นลงนามตรวจเช็กก่อนเริ่มงานทุกกะ
- ผู้ปฏิบัติงาน 4 ผู้ มี ใบวุฒิบัตรผ่านการฝึกอบรม ตรงตามตำแหน่งที่ได้รับมอบหมาย
- ป้ายบอกพิกัดน้ำหนักยกปลอดภัย (Rated Capacity Chart) ติดตั้งอยู่ในตำแหน่งที่ผู้บังคับปั้นจั่นมองเห็นได้ชัดเจนขณะนั่งขับ
- สัญญาณไฟหมุน สัญญาณเสียงเตือนขณะเครนเคลื่อนที่ และไฟส่องสว่างเวลากลางคืนทำงานได้สมบูรณ์
- อุปกรณ์ช่วยยก (สลิง สะแกน ตะขอ) มีป้ายระบุพิกัด ไม่ชำรุด และจัดเก็บเป็นระเบียบ
สรุป
กฎกระทรวงปั้นจั่น 2564 ไม่ใช่เพียงข้อบังคับทางกระดาษเพื่อหลีกเลี่ยงโทษปรับ แต่คือกรอบความปลอดภัยขั้นต่ำที่ปกป้องชีวิตของคนหน้างานและทรัพย์สินขององค์กร การปฏิบัติตามกฎหมายอย่างเคร่งครัดทั้งเรื่องการฝึกอบรม การตรวจเช็กประจำวัน และการทดสอบรับรองโดยวิศวกรเครื่องกลตามรอบเวลา คือหัวใจสำคัญที่สุดในการป้องกันอุบัติเหตุเครน
หมายเหตุข้อมูล
- กฎกระทรวง กำหนดมาตรฐานในการบริหาร จัดการ และดำเนินการด้านความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงานเกี่ยวกับเครื่องจักร ปั้นจั่น และหม้อน้ำ พ.ศ. ๒๕๖๔ (ราชกิจจานุเบกษา เล่ม ๑๓๘ ตอนที่ ๗๗ ก)
- พระราชบัญญัติ ความปลอดภัย อาชีวอนามัย และสภาพแวดล้อมในการทำงาน พ.ศ. ๒๕๕๔
- ประกาศกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน เรื่อง หลักเกณฑ์และวิธีการอบรมหลักสูตรการปฏิบัติงานเกี่ยวกับปั้นจั่น
- คู่มือวิศวกรรมการตรวจสอบปั้นจั่น โดย คณะอนุกรรมการวิศวกรรมยกหิ้วและปั้นจั่น วิศวกรรมสถานแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์ (วสท.)